RYUKYU KOBUDO

ΤΟΥ ΣΑΒΒΑ Π. ΜΑΣΤΡΑΠΠΑ

 

Α.         Τι είναι το RYUKYUKOBUDO

Όταν μιλάμε για RYUKYO KOBUDO εννοούμε την οκιναβέζικη πολεμική τεχνοτροπία κατά την οποία τα ναυτικά και γεωργικά εργαλεία της δουλειάς των οκιναβέζων χωρικών χρησιμοποιούνται ως πολεμικά όπλα.

Τα κυριότερα όπλα του Kobudo είναι: το BO, τα SAI, τα TUNFA, τα NUNCHAKU, η KAMA κλπ.

 

BO

SAI

TUNFA

NUNCHAKU

KAMA


Β.         Ιστορικά πώς προέκυψε το Kobudo

Η καθοριστική χρονολογία για την διαμόρφωση του Ryukyu Kobudo ήταν το έτος 1609. Τότε η Ιαπωνική πατριά των SATSUMA κατέλαβε τα νησιά RYUKYU και απαγόρευσε την κατασκευή και την χρήση οποιουδήποτε όπλου.

Οι κάτοικοι του συμπλέγματος των νησιών της Οκινάβας αναζήτησαν τότε κάποιο υποκατάστατο των συμβατικών όπλων, κάποια «προέκταση των γυμνών τους χεριών» που θα τους έδινε την δυνατότητα αποτελεσματικής αυτοάμυνας απέναντι στους οπλισμένους με Katana, Samurai. Το υποκατάστατο αυτό βρέθηκε στα εργαλεία καθημερινής χρήσης που μετασχηματίσθηκαν σε όπλα.

KATANA


Γ.         Η σχέση του Kobudo με το Καράτε

Το Καράτε που τότε ονομαζόταν «Te», ιστορικά ξεκίνησε την ίδια εποχή με το Kobudo. Σε όλη την εξελικτική πορεία του το καράτε της Οκινάβας μέχρι και τις πρώτες δεκαετίες του αιώνα μας δεν μπορούσε να νοηθεί χωρίς Kobudo. Οι δυο τέχνες αλληλοσυμπληρώνοντας δημιουργώντας την έννοια του ολοκληρωμένου μαχητή.

Για αιώνες, κάτω από συνθήκες άκρας μυστικότητας, οι δίδυμες τέχνες του ένοπλου και άοπλου αγώνα προχωρούσαν χέρι – χέρι συνυπάρχοντας όπως ακριβώς οι δυο ρόδες στο ίδιο κάρο.

Δ.         Γιατί το σύγχρονο καράτε «ξέχασε» το Kobudo

Υπάρχουν γραπτές πηγές και φωτογραφικό υλικό που αποδεικνύουν ότι ο πατέρας του σύγχρονου καράτε Sensei Funakoshi γνώριζε Kobudo.

Το Ιαπωνικό καράτε όμως όπως γνωρίζουμε δεν διέσωσε την τέχνη αυτή ως συμπλήρωμα του στην σύγχρονη εκδοχή του.

Οι λόγοι ήταν δυο. Ο πρώτος είχε σχέση με τον σνομπισμό που έδειχναν οι Ιάπωνες της Κεντρικής Ιαπωνίας απέναντι στα οκιναβέζικα όπλα. Οι ίδιοι ήταν φορείς μιας ζωντανής ακόμα εκείνη την εποχή τέχνης, του Kenjutsu (Kendo). Θεωρούσαν την Katana το υπέρτατο πολεμικό όπλο και οποιοδήποτε άλλο όπλο υποδεέστερο. Οπότε παρουσιάζονταν σαφώς απρόθυμοι να εξασκηθούν στο Kobudo.

Ο άλλος λόγος είχε σχέση με την επιλογή του Funakoshi Sensei να απλοποιήσει το Shurite. «Μετατρέποντάς» το σε Shotokan λοιπόν έφτιαξε ένα εκπαιδευτικό πρόγραμμα το οποίο θα οδηγούσε τον ασκούμενο στην εκμάθηση κάποιων βασικών αρχών του καράτε μέσα σε τέσσερα χρόνια. Όσος δηλαδή ήταν και ο χρόνος φοίτησης στα Πανεπιστήμια, απ’ όπου προέρχονταν και οι περισσότεροι μαθητές του Sensei. Σ’ ένα τέτοιο απλοποιημένο πρόγραμμα ήταν προφανές ότι δεν χωρούσε και το RYUKYU KOBUDO.

Είναι όμως γεγονός ότι τις τελευταίες δεκαετίες σημαίνουσες προσωπικότητες του σύγχρονου καράτε Shotokan «επανακαλύπτουν» πείθονται για την χρησιμότητα και εξασκούνται στο Kobudo.

Οι πιο φημισμένοι απ’ αυτούς είναι ο OKANO Sensei, στον οποίο άρεσε να φωτογραφίζεται με Tunfa. Ο θρύλος του Αμερικανικού Shotokan Toyotaro Miyazaki sensei. Τέλος ο Shihan Kanazawa του οποίου η αγάπη για τα Nunchaku τον οδήγησε να γράψει ένα βιβλίο γι’ αυτά. Φυσικά οι Ιάπωνες δάσκαλοι των υπόλοιπων στυλ που εξασκούνται στο Ryukyu Kobudo είναι πάμπολλοι και εξ’ ίσου σημαντικοί.

Ο δάσκαλος Φουνακόσι με SAI μαζί με τον τότε μαθητή του Ομπάτα να κρατάει το BO.

Σχόλιο από την Sensei Λουκοπούλου: Φουνακόσι Σένσει με Bo. Αν παρατηρήσετε, είναι Bo και όχι Jo. Ο Φουνακόσι Σένσει ήταν καθηγητής των Κινέζικων Γραμμάτων και δάσκαλος του Σούρι Τε. Λοιπόν, ήξερε από Kobudo. Αν παρατηρήσετε την τεχνική της απόκρουσης, είναι ακριβώς όπως θα έπρεπε, γιατί έτσι εκτελείτε και στις μέρες μας. Παρατηρείστε το χαμηλό χέρι, ο αγκώνας είναι μέσα στο σώμα, οπώς θα εκτελούσε και ένα Chudan Uke sto Shorin Ryu.

 Γιοσιτάκα Φουνακόσι Σένσει (υιός Φουνακόσι Σένσει) με BO.

Toyotaro Miyazaki Sensei με KAMA

Σχόλιο από την Sensei Λουκοπούλου: Ο δάσκαλος Toyotaro Miyazaki, θρύλος του Shotokan στην Αμερική, κέρδισε επανελειμμένα πολλούς τίτλους με Kata Kama και με Bo.

Toyotaro Miyazaki Sensei

Σχόλιο από την Sensei Λουκοπούλου: To 1967 παρόλο που οι σχέσεις της Κεντρικής Ιαπωνίας με την Οκινάουα ήσαν ακόμη ψυχρές, ο δάσκαλος του Shotokan Okano, φωτογραφίζεται με Tunfa. Το άνοιγμα των δύο χεριών δεν είναι τυχαίο, αλλά όπως ακριβώς εκτελείται σε κάτα.  Παραδείγματος χάρην: Hamahiga No Tunfa.

Ε.         Γιατί αποφασίσαμε να εξασκηθούμε στο Kobudo

Ας απαριθμήσουμε λοιπόν μερικούς λόγους που μας ώθησαν να εξασκηθούμε στο  Kobudo.

Πιστεύουμε κατ’ αρχήν ότι το καράτε μας θα εμπλουτιστεί, η εξάσκησή μας στο Kobudo θα μας δώσει μια άλλη αίσθηση κατανόησης των σωματικών μας δυνατοτήτων με την χρησιμοποίηση ενός όπλου. Θα μας δώσει καλύτερη κατανόηση στην ανάλυση (BUNKAI) των Kata, στα οποία σε πολλές περιπτώσεις δείχνουν τον Karateka να αρπάζει και να χρησιμοποιεί ένα Bo. Θα μας οδηγήσει σε ασφαλέστερα συμπεράσματα στην διερεύνηση των αυθεντικών πηγών της παράδοσής μας. Θα μας δώσει την δυνατότητα, αν κρίνουμε από το εκδηλούμενο ενδιαφέρον να βγούμε από το «Καβούκι» μας και να προπονηθούμε, και να ανταλλάξουμε ιδέες με BUDOKA εκτός του δικού μας στυλ. Ακόμα η χρήση των όπλων αποτελεί από μόνη της έναν παράγοντα σωματικής ενδυνάμωσης. Τέλος σε εποχές που για την αυτοάμυνά μας  δεν είναι αρκετά μόνο τα χέρια και τα πόδια μας, η εκμάθηση ενός όπλου θα μας μάθει να μπορούμε να μεταχειριστούμε οποιοδήποτε αντικείμενο βρούμε στον δρόμο μας καθιστώντας μας εκ των πραγμάτων πιο αξιόμαχους.

Υ.Γ. Αρκετές από τις πληροφορίες του κειμένου προέρχονται από την Sensei Λουκοπούλου την οποία και ευχαριστώ.

Πληροφορίες: (Υπεύθυνος Κobudo) Άγγελος Δαμιανίδης

Τηλ: 6972620443

E-mail: digit4studio@yahoo.gr